◎來(lái)者láizhě
(1)[future men or things]∶將來(lái)的事或人
來(lái)者猶可追
使來(lái)者讀之?!?/span>宋·文天祥《指南錄后序》?
(2)[arriving men or things]∶前來(lái)的人或物
來(lái)者不拒
⒈ 將來(lái)的事。
引《易·繫辭下》:“往者屈也,來(lái)者信也,屈信相感而利生焉?!?br/>《呂氏春秋·聽(tīng)言》:“往者不可及,來(lái)者不可待?!?br/>唐韓愈《別知賦》:“知來(lái)者之不可以數,哀去此而無(wú)由?!?/span>
⒉ 將來(lái)的人;后輩。
引《論語(yǔ)·子罕》:“后生可畏,焉知來(lái)者之不如今也?”
《文選·司馬遷<報任少卿書(shū)>》:“此人皆意有鬱結,不得通其道,故述往事,思來(lái)者?!?br/>李善注:“言故述往前行事,思令將來(lái)人知己之志?!?br/>宋曾鞏《洪州新建縣廳壁記》:“故予為之載其行治,而因著(zhù)其為縣之難,使來(lái)者得覽焉?!?/span>
⒊ 來(lái)的人。
引《左傳·宣公十七年》:“吾若善逆彼以懷來(lái)者,吾又執之,以信齊沮,吾不既遇矣乎?”
《史記·曹相國世家》:“卿大夫已下吏及賓客見(jiàn)參不事事,來(lái)者皆欲有言?!?br/>清彭紹升《讀史記》:“下及魚(yú)鱉,上及飛鳥(niǎo),跂行喙息,蠕動(dòng)之類(lèi),莫不就安利而避危殆。故來(lái)者不止,天之道也?!?/span>
將來(lái)的事。